Zaczęło się od miłości do analoga.

​

Wprawdzie z czasem zostawał częściej na półce, przykurzony, ale zawsze, w końcu... wracał przez lata w moje ręce.

​

I za każdym razem czułam tę samą nieskazitelną radość i uciechę kiedy wkładałam do niego nowy film. Kiedy czekałam na wywołanie, zrobienie odbitek. Kiedy na studiach wstawałam o świcie dla pustych ulic i światła o wschodzie.

Takie momenty w końcu dają do myślenia, że może jednak... to to.

​

I don't trust words.

I trust pictures.

​

You?